Archive for Maj, 2012

Problemy z układem oddechowym

Oddychanie rozpoczynamy od nabrania powietrza nosem. Powietrze to trafia do płuc, gdzie zawarty w nim tlen przekazywany jest do krwi, wraz z którą rozprowadzany jest po całym organizmie. Podczas wydechu usuwamy z or­ganizmu dwutlenek węgla, który krew przetransportowała z poszczególnych komórek z powrotem do płuc. Przebiegający według tego schematu proces oddychania jest jednym z kluczowych aspektów funkcjonowania organizmu.

Na jakość całego procesu oddychania wpływ mogą mieć takie czynniki, jak: zanieczyszczone powietrze, palenie, kontakt z lotnymi chemikaliami lub unoszącymi się w powietrzu alergenami. Masaż wspomaga poprawne funk­cjonowanie układu oddechowego, nie tylko poprzez oddziaływanie na proces wymiany tlenu i dwutlenku węgla w płucach, lecz także na procesy oddechowe na poziomie układu krwionośnego i komórek. W utrzymywaniu odpowiedniej kondycji układu oddechowego pomocne są także: kształtowanie umiejętności prawidłowego oddychania, odpowiednia dieta i ćwiczenia fizyczne.

Osobom mającym problemy oddechowe (związane na przykład z kata­rem, alergią, infekcjami nosa czy zatok) często trudno jest w trakcie masa­żu leżeć na brzuchu z twarzą skierowaną ku dołowi (niekiedy okazuje się to wręcz niemożliwe). Dlatego powinniśmy zapytać masowaną osobę, czy jest jej wygodnie z twarzą skierowaną ku dołowi, czy też wolałaby położyć głowę na boku. Może okazać się, że lepszą pozycją do wykonywania masa­żu pleców będzie pozycja boczna. Innym rozwiązaniem tego problemu jest wykonywanie masażu na krześle. Należy wybrać takie rozwiązanie, które będzie najwygodniejsze dla osoby masowanej. Jeśli jednak osoba taka od­czuwa przy oddychaniu ból lub też jej oddech jest bardzo spłycony, powin­niśmy zalecić jej wizytę u lekarza.

Oddychanie odbywa się także na poziomie komórek — zachodzi tam wymiana zbędnych substancji gazowych na tlen oraz inne substancje odżywcze. Tlen jest przyłączany do innych elementów komórki w procesie zwanym natlenianiem.

 

Problemy z brzuchem

Wrzody, nieżyt żołądka, zespół jelita drażliwego czy zwykłe bóle brzucha to tylko niektóre dolegliwości związane z trawieniem, które mogą być przy­czyną emocjonalnego stresu. Powstawaniu wrzodów sprzyja wprowadzanie do organizmu nikotyny, alkoholu, kofeiny oraz leków przeciwzapalnych. Warto wiedzieć, że choć niektóre osoby mają genetyczne skłonności do za­padania na wyżej wymienione choroby, to jeśli uda im się wyeliminować napięcie i unikać stresu, mogą nie odczuwać żadnych dolegliwości. W zapo­bieganiu tym chorobom skuteczne są więc przede wszystkim odpowiednia dieta oraz regularne podejmowanie działań mających na celu walkę ze stre­sem. Nic dziwnego zatem, że bardzo skutecznym środkiem w przypadku tego typu problemów zdrowotnych jest masaż, który nie tylko usuwa do­legliwości, lecz pomaga także zapobiegać ich występowaniu. Masaż całego ciała, masaż na krześle czy masaż samodzielny skutecznie wspierają funkcjo­nowanie organów układu pokarmowego i przyczyniają się do likwidowania napięcia, które może kumulować się w okolicach brzucha.

 

Bóle głowy

Bóle głowy mogą mieć bardzo wiele przyczyn. Jedną z nich może być na przykład napięcie mięśni karku i barków. Kolejne potencjalne przyczyny to: infekcja zatok, zaciskanie zębów, migreny, gromadne napady bólu głowy i przemęczenie wzroku.

Masaż może przynieść ulgę w bólu głowy, w niektórych przypadkach umożliwia nawet wyeliminowanie jego przyczyny. Dlatego też warto mieć świadomość sygnałów ostrzegawczych, jakie wysyła nasze ciało przed wy­stąpieniem określonych rodzajów bólów głowy. Poświęćmy nieco uwagi na­szemu karkowi, barkom i górnej części pleców — jeśli czujemy, że mięśnie w tych okolicach są spięte, z pewnością nadeszła już pora na ich wymaso- wanie. Najlepiej byłoby utrzymywać nasze ciało w takim stanie, by napię­cie nie występowało w żadnych mięśniach — wówczas unikniemy wielu rodzajów bólu. Oto kilka prostych sposobów na pozbycie się lub nawet zapobiegnięcie występowaniu bólów głowy:

  1. Układamy dłonie po obu stronach twarzy w ten sposób, by pałce i kciu­ki opierały się na skroniach. Wykonujemy łagodne, koliste ruchy po ca­łej powierzchni czoła aż do linii włosów, po czym zabieg powtarzamy.
  2. Wykonujemy koliste ruchy palcami wzdłuż szczęki od podbródka aż do uszu. Masujemy w ten sposób krawędzie twarzy, które następnie delikatnie szczypiemy za pomocą kciuków i palców wskazujących.
  3. Wykonujemy koliste ruchy palcami na powierzchni policzków, prze­suwając się wokół kości policzkowych i w kierunku nosa. Palcami uciskamy nos wzdłuż jego linii.
  4. Delikatnie szczypiemy małżowinę uszną, kierując się z dołu ku gó­rze i z powrotem — używamy w tym celu palców wskazujących i kciuków. Czynność powtarzamy dwukrotnie.
  5. Poczynając od tylnej strony czaszki, wykonujemy ruchy przypomi­nające mycie głowy szamponem. Stopniowo przesuwamy się w kie­runku przedniej części głowy. W miejscu, w którym czaszka łączy się z szyją, wykonujemy masaż okrężnymi ruchami.
  6. Wykonujemy ruchy koliste, posuwając dłonie wzdłuż karku. Pod palcami powinniśmy odczuwać napięte mięśnie. Następnie ugniata­my barki, sięgając tak daleko, jak możemy bez odczuwania dyskom­fortu, po czym wyciszamy mięśnie ruchem głaszczącym.

Im częściej będziemy wykonywać na sobie taki masaż, tym rzadziej bę­dziemy odczuwać dolegliwości związane z napięciem położonych w tym obszarze grup mięśni. Taki masaż jest ponadto elementem wspomagającym działania na rzecz zapobiegania bólom głowy związanym z infekcjami za­tok, choć w przypadku tej dolegliwości konieczne jest także zastosowanie odpowiedniej diety.

Niektóre rodzaje infekcji zatok wiążą się z występowaniem obrzęków i gromadzeniem się śluzu, który zapycha zatoki i często jest przyczyną chronicznego kataru. Badania wykazały, że nadprodukcja śluzu może być spowodowana spożywaniem nadmiernych ilości nabiału. Dlatego też w wielu przypadkach ograniczenie konsumpcji nabiału może spowodować osłabienie lub zupełny zanik dolegliwości związanych z zatokami.

Przyczyny stresu

Stres może pochodzić z zewnątrz naszego ciała — mowa tu zatem o fizycz­nych bodźcach zewnętrznych, takich jak zimno, gorąco, hałas czy brak tlenu. Organizm ludzki jest zbudowany w taki sposób, by radzić sobie z różnymi zmianami warunków zewnętrznych. Czasami jednak czynniki stresogenne wywierają tak duży wpływ, że nasze ciało i umysł nie są w stanie sobie z nim poradzić. Na przykład zbyt duża ilość ciepła może spowodować udar cieplny lub doprowadzić do ogólnego wyczerpania organizmu. W takich sytuacjach mogą się także pojawić reakcje emocjonalne, takie jak zniecierpliwienie czy nawet złość. Stres może być także wynikiem oddziaływania naszego otocze­nia społecznego — mowa tu na przykład o wymaganiach związanych z pracą czy życiem rodzinnym, które dla każdego z nas mogą być przyczyną we­wnętrznego napięcia. Stres może także pochodzić z wewnątrz naszego orga­nizmu. Może być na przykład skutkiem jakiegoś stanu zapalnego lub niskie­go poziomu cukru we krwi — taki stan prędzej czy później przełoży się także na naszą kondycję umysłową i emocjonalną. Wszystkie czynniki stresogenne mogą przyczynić się do wystąpienia wielu fizycznych stanów chorobowych. Masaż jest instrumentem pozwalającym rozluźnić ciało i umysł, pomagającym zapobiegać chorobom, a tym samym sprzyjającym zachowaniu dobrego samopoczucia.

Konsekwentne stosowanie masażu jako metody zapobiegania stresowi jest skuteczne, gdyż masaż pozwala wyciszyć zarówno ciało, jak i umysł. Masaż pomaga rozluźnić mięśnie — dzięki czemu znika uczucie sztywności i wraca normalna zdolność poruszania się. Usunięcie tego rodzaju objawów powoduje, że ciało może wrócić do swojego normalnego stanu, a umysł nie musi już koncentrować się na sztywnym i obolałym ciele.

Dotyka umieranie

Wiele osób niechętnie spędza czas z ludźmi umierającymi, ponieważ spot­kanie z taką osobą wymaga stawienia czoła własnemu lękowi przed śmier­cią. Tymczasem w ostatnich chwilach życia człowiek bardzo potrzebuje towarzystwa innych osób — umiejętność przezwyciężenia własnego lęku i towarzyszenia osobie umierającej jest wspaniałym darem. Osoba umiera­jąca potrzebuje naszej czułości, naszego oddania oraz naszego troskliwego dotyku. Oczywiście trudno jest przedstawić jakiekolwiek wskazówki doty­czące zasad postępowania w takich sytuacjach — najważniejsze jest jednak to, by okazywać osobie umierającej należny jej szacunek, oraz by zadbać o jej maksymalną wygodę. W takich sytuacjach warto zaufać swojemu sercu — ono podpowie nam, jak powinniśmy się zachować. Z dużą wrażliwością należy odnosić się do kwestii stanu osoby umierającej — trzeba pamiętać, że doświadcza ona procesu nieustannych zmian. Życzenia i potrzeby takiej osoby mogą zatem zmieniać się niemal z minuty na minutę.

Możemy pomóc osobie umierającej poradzić sobie z uczuciem stresu oraz z dolegliwościami natury fizycznej. Należy być otwartym na potrze­by takiej osoby i z miłością i szczerością realizować w miarę możliwości wszystkie jej życzenia. Warto zdawać sobie sprawę, że czuły dotyk jest oso­bie umierającej niezwykle potrzebny — może on przyjmować formę masażu stóp czy ramion lub po prostu trzymania za rękę.

W takiej sytuacji jest się jednocześnie uczniem i nauczycielem, daje się coś od siebie i otrzymuje się coś w zamian. Chęć udzielenia nieograniczo­nej pomocy pozwala spełnić wszelkie potrzeby osoby umierającej. Przeka­zywanie troskliwego dotyku pozwala pokonać wszystkie istniejące bariery odczuwanie energii przekazywanej w trakcie tej wymiany jest wspania­łym doznaniem.

Masaż twarzy i głowy

Stajemy z tyłu za masowaną osobą i delikatnie masujemy twarz obiema dłoń­mi. Wykonujemy ruchy od podbródka, poprzez kolejne fragmenty twarzy, aż do czoła. Wykonywanie okrężnych ruchów w okolicach szczęki pozwala wyeliminować skumulowane w tym rejonie napięcie. Delikatnie dotykając powierzchni skóry, masujemy mięśnie i przesuwamy się stopniowo z górnych partii klatki piersiowej, poprzez szyję i twarz, aż na czoło. Kładziemy następnie otwarte dłonie na oczach masowanej osoby i pozostajemy przez chwilę w bezruchu.
Wykonując ruchy przypominające wcieranie szamponu, rozmasowujemy skórę znajdującą się na czubku i z tyłu głowy — w celu wykonania tej ostatniej czynności unosimy lekko głowę masowanej osoby. Układamy następnie głowę w dłoniach i palcami uciskamy lekko miejsce, gdzie czaszka styka się z karkiem. Pozostajemy w tej pozycji przez chwilę, głęboko oddychając. Osobę masowaną prosimy, by razem z nami oddychała powoli i spokojnie.
Delikatnie wysuwamy dłonie spod głowy, układamy osobę masowaną w wygodnej pozycji i udajemy się w miejsce, gdzie możemy umyć ręce. W tym czasie osoba masowana może odpocząć i odprężyć się. Po powrocie pomagamy osobie masowanej zejść ze stołu. Cały czas powinniśmy pamiętać o tym, że osoby starsze wykonują różne czynności nieco wolniej — powinniśmy zatem dostosować się do tempa osoby masowanej. Po zakończeniu masażu warto przeznaczyć chwilę na rozmowę — dla osoby starszej jest to element równie ważny, jak sam masaż.

Z wiekiem wiele osób zaczyna zachowywać się i odbierać rzeczywistość nieco inaczej. Osoby starsze budzą się zwykle nieco bardziej spięte, w związku z czym potrzebują nieco więcej czasu, by zacząć normalnie funkcjonować. Tego rodzaju dolegliwości można wyeliminować, stosując ćwiczenia relaksacyjne oraz wykonując masaż na samym sobie. Dzięki temu można zapobiec odczuwaniu dolegliwości związanych z napięciem mięśni i stawów.

Ramiona i nogi

Zanim osoba masowana zacznie obracać się na plecy, powinniśmy wyjąć spod jej nóg wszystkie poduszki i wałki. Powinniśmy okazać osobie maso­wanej wszelką niezbędną pomoc — cały czas należy jednak pamiętać, by przytrzymywać okrycie w sposób zapewniający jej maksimum prywatności. Pomagamy zatem osobie masowanej obrócić się oraz wygodnie ułożyć się w nowej pozycji.

Ponownie umieszczamy podparcie pod nogami, a w razie potrzeby tak­że pod głową i ramionami. Obiema rękami wykonujemy masaż effleurage jednej nogi. Przesuwamy dłonie od kostki do kolana, a następnie od kolana aż do biodra, cały czas delikatnie gładząc skórę. Powtarzamy tę czynność przynajmniej dwukrotnie, po czym przechodzimy do ugniatania mięśni znajdujących się w okolicach biodra. Palce powinny być naszymi oczami i pokazywać nam obszary występowania napięcia. Oczywiście poza tym trzeba także słuchać tego, co ma nam do powiedzenia osoba masowana. Jeszcze jeden raz gładzimy powierzchnię nogi, a następnie przechodzimy do wykonywania zabiegu na drugiej kończynie.

Ramię masujemy w taki sam sposób. Zajmujemy się kolejno najpierw jedną ręką, a potem drugą. Rozpoczynamy od gładzących ruchów charak­terystycznych dla techniki effleurage, stopniowo przesuwając dłonie od nadgarstka do łokcia, a następnie w górę w kierunku barku. Powtarzamy tę czynność także na drugim ramieniu. Pamiętamy, by w okolicach stawu stosować niezwykle delikatny dotyk — nie powinno się stosować ucisku. Po zakończeniu tego elementu zabiegu ugniatamy okolice barku obiema dłońmi — szczególną ostrożność powinniśmy zachować, masując okolice karku. Niewskazane jest wykonywanie masażu centralnej części karku. Na zakończenie delikatnie dotykamy powierzchni barków, po czym przecho­dzimy do masowania głowy.

Należy cały czas zwracać uwagę na zachowania masowanej osoby — szczególną uwagę należy zwracać na wszelkie sygnały świadczące o tym, że chciałaby ona obrócić się lub wstać. Należy starać się odpowiednio dostosować wykorzystywane techniki masażu do potrzeb masowanej osoby, uwzględniając przy tym wszelkie charakterystyczne dla niej ograniczenia.

Sposób masowania osoby starszej

Sposób wykonywania masażu należy dostosować do kondycji i stanu oso­by masowanej. Niemniej jednak zawsze warto opracować sobie pewien schemat, który w razie potrzeby poddawać będziemy stosownym modyfi­kacjom. Szczególnie na początku warto zaplanować przeprowadzanie nie­co krótszych zabiegów. Trzeba mieć świadomość, że nie wszystkie osoby starsze mogą leżeć w tej samej pozycji przez dłuższą chwilę. Co więcej, w przypadku niektórych pozycji z pewnością konieczne będzie zapew­nienie masowanej osobie dodatkowego podparcia. Trzeba też dowiedzieć się, czy masowana osoba nie życzy sobie pozostać przynajmniej częściowo ubrana. Niektórzy ludzie — niezależnie od wieku — wolą, by masaż prze­prowadzany był przez okrycie, podczas gdy innym nie przeszkadza fakt, iż pozostają całkowicie nadzy. Do masażu wykorzystywać należy olejek, który dobrze się wchłania. Konieczne należy też zapytać osobę masowaną, czy woli olejek zapachowy, czy bezzapachowy. Ostatnim elementem przy­gotowań jest upewnienie się, że osobie masowanej odpowiada panująca w pomieszczeniu temperatura.

 

Masaż barków i pleców

Jeżeli osoba masowana zażyczy sobie masażu barków i pleców, a przy tym stwierdzi, że jest w stanie przez pewien niedługi czas leżeć na brzuchu, wów­czas powinniśmy pomóc jej ułożyć się w pozycji, która byłaby dla niej naj­bardziej dogodna. We wszystkich miejscach wymagających podparcia należy umieścić poduszki, po czym osobę masowaną powinno się okryć flanelową tkaniną. Powinniśmy upewnić się, że osobie masowanej jest wygodnie. Cały czas należy też sprawdzać, czy nie odczuwa ona potrzeby zmiany pozycji. Wiele osób starszych ma niezwykle ograniczoną tolerancję na masaż pleców.

Obie dłonie należy na chwilę ułożyć na okrytym ciele masowanej oso­by. Następnie zdejmujemy okrycie i owijamy je wokół jej talii. Delikatny­mi ruchami charakterystycznymi dla masażu effleurage rozprowadzamy po plecach masowanej osoby olejek. Przesuwając dłonie od talii w kierunku ramion i z powrotem, staramy się wyczuć, w których miejscach występuje napięcie. Odbierając wrażenia dotykowe, będziemy mogli stwierdzić, które miejsca wymagać będą w trakcie przeprowadzania następnej części zabiegu
szczególnej uwagi (na szczególnie spiętych obszarach powinno się stosować wstrzymywany ucisk). Dłonie przesuwamy także wzdłuż barków oraz ra­mion, cały czas zachowując spokojny i równy rytm.

Nie należy masować obszarów znajdujących się w okolicach mięśnia dotkniętego skurczem. Skurcz to krótkotrwałe, niezależne od woli napięcie mięśni połączone z podrażnieniem nerwów odpowiedzialnych za ich funkcjonowanie. Do momentu ustąpienia dolegliwości wywołanych skurczem należy ograniczyć się do stosowania innych technik relaksacyjnych, na przykład refleksologii czy Reiki.

Ponownie masujemy szczególnie spięte obszary, delikatny masaż tech­niką petrissage wykonujemy także w okolicach łopatek oraz wokół karku. Cały czas staramy się stosować delikatny i równy, ale niezbyt głęboki ucisk. Szczególnie delikatnie masujemy obszary podrażnione. W trakcie wykony­wania zabiegu cały czas powinniśmy sprawdzać, czy siła stosowanego przez nas ucisku odpowiada osobie masowanej. Może się okazać, że ku naszemu zdziwieniu masowana osoba stwierdzi, że powinniśmy używać nieco więcej siły. Ugniatamy mięśnie znajdujące się na powierzchni ramion, a następnie ponownie gładzimy cały obszar pleców.

Techniki i uwagi dotyczące wykonywania masażu osoby starszej

W trakcie wykonywania masażu osoby starszej wykorzystuje się zwykle techniki, które zostały już przedstawione przy innych okazjach — cho­dzi przede wszystkim o podstawowe techniki masażu effleurage, petris­sage i tapotement.

Wewnątrz starszego ciała znajduje się młoda osoba, której może się wydawać, że jej organizm zdążył już zapomnieć, jak korzystać z życia. Odpowiedni zestaw ćwiczeń i zabiegów regeneracyjnych połączony z odpowiednią dietą stanowią fundament stylu życia pozwalającego człowiekowi traktować życie jako pewną ciągłość i nie odczuwać zawodu z powodu niedoskonałości starzejącego się ciała.

 

Przygotowania do masażu osoby starszej
Starszym ludziom szybciej robi się chłodno — warto zatem zadbać o to, by zawsze mieć pod ręką lekki koc. Niektórym osobom może być szczególnie trudno ułożyć się na stole lub na płaskiej macie rozłożonej na podłodze. W związku z powyższym warunki wykonywania masażu należy odpowiednio dostosować do potrzeb masowanej osoby — niekiedy dobrym rozwiązaniem okazuje się usadzenie osoby masowanej bokiem na krześle lub wykorzystanie łóżka. Jeżeli chcemy masować osobę starszą, należy poświęcić niezbędną ilość czasu na to, by znaleźć pozycję, w której najwygodniej będzie przeprowadzać zabieg.
Trzeba też mieć świadomość, że wiele osób starszych porusza się nieco wolniej od nas — nieco dłuższy czas potrzebny na przejście do pomieszczenia, w którym będzie przeprowadzany masaż, można wykorzystać na nawiązanie bliższego kontaktu. Kontakt warto podtrzymywać także po zabiegu — w czasie, kiedy osoba masowana będzie zakładać buty. Dla osoby masującej może być to lekcja cierpliwości i nauka czekania. Cały czas należy przy tym głęboko oddychać i starać się w pełni odczuwać radość, jaką daje nam spotkanie z masowaną osobą. To, że możemy na chwilę zwolnić i radować się tak wspaniałą chwilą, jest cudownym prezentem od drugiej osoby.

 

Zindywidualizowany kontakt
Powinniśmy wyzbyć się wszelkich stereotypów i traktować każdą starszą osobę jako niepowtarzalną jednostkę, która ma własne — charakterystyczne tylko dla niej — mocne strony i słabości. Każda osoba, niezależnie od swego wieku, zasługuje na szacunek. Oczywiście ludzie starsi mają zwykle pewne cechy wspólne, nie należy jednak zapominać, że każdy z nich ma własną, unikalną osobowość.
Trzeba mieć świadomość, że nie wszyscy ludzie starsi są słabi — w wielu przypadkach pod starzejącą się skórą kryją się ciągle jeszcze silne mięśnie. Należy także pamiętać, że niezależnie od tego, czy dana osoba jest ciągle sprawna fizycznie, czy nie, jej mięśnie gromadzą pewne napięcie. Szczupłe ciało osoby starszej niekoniecznie świadczyć musi o jej słabości i kruchości. Oczywiście w większości przypadków kości i stawy osób starszych są słabsze niż osób w młodym wieku, nigdy jednak nie należy z góry przesądzać o stanie danej osoby — każdego należy traktować indywidualnie.
Ustalanie zasad
Wiele osób starszych mieszka samotnie i rzadko miewa gości. W związku z powyższym często zdarza się, że osoby takie nie mają żadnego ustalonego porządku dnia. Dlatego też dla wielu osób główną atrakcją dnia może być właśnie nasza wizyta — spotkanie, które wiąże się ze szczególnym sposobem spędzania czasu. Masaż oraz wspólnie spędzone chwile mogą być zatem postrzegane przez osobę starszą jako najważniejszy moment w ciągu całego dnia. Tymczasem dla nas może być to zaledwie jeden z punktów napiętego kalendarza — tylko jedno z zadań, które będziemy wykonywać w ciągu dnia. Między innymi z tego względu konieczne jest przeprowadzenie szczerej rozmowy, w której tego typu kwestie zostaną wyjaśnione.

MacArthur Foundation sponsorowała badania nad procesem starzenia przeprowadzone przez doktora Roberta Kahna w celu napisania książki zatytułowanej Succesful Aging. We wnioskach z tych badań znalazło się następujące stwierdzenie: „Ludzie dążą do tworzenia niezależnych grup, których rolę spełniać mogą zarówno rodziny czy klany, jak i narody”. Starsi ludzie także potrzebują wsparcia ze strony rodziny i przyjaciół — bez tego wsparcia jest im niezwykle ciężko żyć.

 

W trakcie rozmowy trzeba jednoznacznie określić, jak dużo czasu możemy poświęcić na te wizyty. Wyznaczając sobie ten czas, trzeba jednak uwzględnić fakt, że spotkanie z osobą starszą przebiega w nieco wolniejszym tempie. Masaż osoby starszej trwa zwykle nieco krócej niż zabieg wykonywany na osobie młodszej. Osoba starsza potrzebuje jednak więcej czasu na przygotowanie, na odbieranie bodźców oraz na powrót do normalnego rytmu po zakończeniu masażu. Ponadto osoba starsza będzie też zwykle odczuwać potrzebę podzielenia się z nami informacjami na temat ostatnich i dawniejszych wydarzeń, w których uczestniczyła lub o których się dowiedziała. Planując wizytę, warto uwzględnić te elementy, by w prze-widzianym czasie zdążyć wykonać całościowy zabieg masażu.

Kiedy masaż jest niewskazany?

Współcześnie większość lekarzy i innych specjalistów zajmujących się tro­ską o zdrowie uznaje i popiera koncepcję stosowania czułego dotyku jako metody poprawy samopoczucia i kondycji wszystkich członków populacji, w szczególności zaś osób starszych. Należy jednak pamiętać, że lekarz od­powiedzialny za stan zdrowia danej osoby powinien dysponować pełnymi informacjami na temat wszelkich środków leczniczych — a więc także ma­sażu — stosowanych przez pacjenta. Masaż jest niewątpliwie źródłem wie­lu różnorodnych korzyści. Istnieją jednak pewne czynniki, które stanowić mogą przeciwwskazanie do masowania osoby starszej. Do takich przeciwwskazań należą w szczególności:

  • znaczne opuchlizny,
  • otwarte rany,
  • siniaki,
  • stany zapalne,
  • nadwrażliwość,
  • nadmierna krzepliwość krwi,
  • żylaki.

Jeżeli u osoby starszej występuje którykolwiek z powyższych stanów, nie należy decydować się na masaż całego ciała. Jeżeli żaden z wyżej wy­mienionych objawów nie występuje w okolicach twarzy, można — po uzy­skaniu uprzedniej zgody lekarza — wykonywać delikatne masaże twarzy. Delikatne gładzenie szyi i całej powierzchni twarzy pozwoli starszej osobie odprężyć się — taki masaż będzie także wyrazem naszego zainteresowania drugą osobą. Jeżeli ze względu na stan zdrowia wykonywanie masażu nie jest możliwe, należy potrzymać starszą osobę przez chwilę za rękę — taki wyraz troski z pewnością zostanie dobrze przyjęty.

Warto wspomnieć także o kilku innych okolicznościach, w których możliwość przeprowadzania masażu uzależniona jest od zgody lekarza od­powiedzialnego za stan zdrowia danego pacjenta — należą do nich:

    • fakt przechodzenia chemioterapii,
    • fakt przechodzenia radioterapii,
    • okres rekonwalescencji po przebytej operacji,
    • okres rekonwalescencji po przebytym wylewie,
    • okres rekonwalescencji po przebytym zawale serca,
    • występowanie choroby zwyrodnieniowej stawów.

Także w takich przypadkach czuły dotyk wpływa korzystnie na osobę masowaną — każda forma dotyku jest lepsza niż jego całkowity brak. Kiedy nie można przeprowadzić masażu, już samo trzymanie za rękę połączone z delikatnym głaskaniem i przytulaniem jest wyrazem wsparcia.