Pochodzenie aromaterapii

Już w czasach starożytnych wykorzystywano otrzymywane z roślin sub­stancje zapachowe w celach medycznych i kosmetycznych — dowody ich stosowania znajdziemy w materiałach historycznych dokumentujących funkcjonowanie praktycznie wszystkich starożytnych cywilizacji. Chińskie źródła pisane wspominają o leczniczych właściwościach ponad stu gatun­ków roślin. Znaleziska archeologiczne wskazują na to, że mieszkańcy Chin wykorzystywali kadzidła w ceremoniach ku czci osób żyjących i zmarłych. Także wywodząca się ze starożytnych Indii tradycyjna medycyna ajurwedyjska wykorzystuje w celach leczniczych pozyskiwane z roślin substancje aromatyczne oraz jedzenie. O substancjach aromatycznych mowa jest także w mitologii hinduskiej — z opowieści wynika, że olejki eteryczne wykorzy­stywane były do produkcji kadzideł oraz do balsamowania zwłok. Olejki eteryczne i kadzidła wykorzystywano również w starożytnej Japonii. We wszystkich wspomnianych kulturach wonne kadzidła po dziś dzień odgry­wają dosyć istotną rolę.

Wpływy egipskie

Cywilizacji starożytnego Egiptu przypisuje się rozwój zastosowań substancji aromatycznych — poza ceremoniami religijnymi oraz procedurą balsamo­wania zwłok olejki aromatyczne stosowano także jako środek kosmetyczny. Około roku 2800 p.n.e. założono w Egipcie specjalną szkołę, w której pro­wadzono badania nad roślinami. Absolwenci tej szkoły zajmowali się następ­nie zakładaniem w świątyniach specjalnych „laboratoriów”, w których przy­gotowywano święte olejki, kadzidła i perfumy. Między Egiptem a innymi krainami ówczesnego świata rozwijała się w związku z tym szczególna forma handlu — egipscy kupcy pozyskiwali potrzebne do produkcji olejków su­rowce i wytwarzali te olejki, by następnie handlować gotowym produktem.

Egipscy wytwórcy perfum opracowali nowe metody produkcji tych substancji zapachowych. Jedna z nich polegała na zamaczaniu kwiatów lub wyciągu z nich w zwierzęcym tłuszczu, który dzięki temu nabierał odpo­wiedniego zapachu. Tak przygotowany produkt formowany był w kształt stożka i sprzedawany — służył przede wszystkim perfumowania peruk. Inna procedura przewidywała siekanie poszczególnych składników oraz ich wy­gotowywanie i odcedzanie — uzyskane w ten sposób olejki przechowywano w alabastrowych słojach i wykorzystywano do produkcji kremów i perfum. W słojach gromadzono również suchy proszek nazywany wówczas mazidłem — dzięki takiej formie przechowywania substancja dłużej zachowywała swoje właściwości zapachowe. Choć od tamtych czasów minęło już 2200 lat, niektóre z tych słojów jeszcze dziś zachowują charakterystyczny zapach.

Odkrycia ze Środkowego Wschodu

Ze Środkowego Wschodu wywodzi się duża część roślin wykorzystywanych do produkcji olejków eterycznych. Warto też wspomnieć, że to właśnie w tym regionie opracowano proces otrzymywania olejków z roślin w drodze desty­lacji. Wiele zastosowań olejków eterycznych w celach leczniczych, kuchen­nych oraz w produkcji kadzideł zostało opracowanych w Arabii — stamtąd rozeszły się one po całym ówczesnym świecie. Dokumenty znalezione na terenach starożytnego Babilonu wymieniają różne zastosowania olejków eterycznych w medycynie oraz w ceremoniach pogrzebowych. Źródła histo­ryczne mówią o tym, jak królowa Saby przybyła z wizytą do króla Jerozoli­my, Salomona, przynosząc mu w podarunku olejki i przyprawy.

Starożytne ludy Ameryki Północnej i Południowej również wykorzystywały substancje zapachowe w swoich praktykach leczniczych i ceremoniach religijnych. Rosnące w tych regionach aromatyczne rośliny wykorzystywano do zwalczania chorób oraz przynoszenia ulgi cierpiącym. Pozyskiwane z roślin olejki eteryczne stosowano także do wytwarzania kadzideł i perfum, które były istotnym elementem różnego rodzaju ceremonii.

 

Olejki aromatyczne w Biblii

Szczególnie wiele wzmianek o wykorzystywaniu olejków zapachowych znaj­dziemy w Starym Testamencie. Olejki były wykorzystywane przez Hebrajczy­ków praktycznie we wszystkich rodzajach ceremonii. W Księdze Wyjścia znaj­dziemy informację o tym, jak Mojżesz uczył się wytwarzać kadzidło i święte olejki, natomiast każda z Ksiąg Mojżeszowych (czyli pięciu pierwszych ksiąg Starego Testamentu) zawiera porady dotyczące przygotowywania i stosowa­nia olejków zapachowych. Pierwsi królowie Izraela, w tym Dawid, byli na­maszczani wonnymi olejkami. Z kolei dzięki lekturze Nowego Testamentu dowiadujemy się, że mędrcy przybyli do narodzonego Jezusa, przynosząc mu w darze między innymi olejki eteryczne. Nowy Testament zawiera wiele in­nych wzmianek o zastosowaniu olejków do namaszczania ciała.

Wkład Greków i Rzymian

Informacji na temat starożytnych cywilizacji nie można uznać za wyczerpu­jące, jeżeli pominięte zostaną cywilizacje grecka i rzymska. Starożytni Grecy zajmowali się badaniem roślin pod kątem ich właściwości leczniczych oraz ich wykorzystania do produkcji perfum. Słynny grecki lekarz i ojciec medy­cyny Hipokrates uznawał olejki eteryczne za substancje lecznicze i zalecał swoim pacjentom codzienny masaż z ich wykorzystaniem. Inny grecki le­karz, Galen, również wykorzystywał olejki w swoich badaniach i praktyce medycznej. Z osiągnięć Greków korzystali następnie Rzymianie — wśród starożytnych Rzymian było wielu lekarzy i badaczy, którzy prowadzili stu­dia nam właściwościami i możliwościami zastosowania roślin.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.