Rozwój idei spa

Wszystkie znane nam cywilizacje dysponowały wiedzą na temat uzdrawia­jących właściwości wody. Wiele starożytnych cywilizacji skupiało swoje osiedla w miejscach występowania naturalnych źródeł. Z materiałów hi­storycznych wynika, że dużą popularnością cieszył się w czasach starożyt­nych zwyczaj odbywania uzdrawiających kąpieli. Masaż i hydroterapia były ze sobą ściśle powiązane od początku swojej historii. Łaźnie greckie i rzymskie, sauny rdzennych mieszkańców kontynentu amerykańskiego, łaźnie tureckie czy centra uzdrowiskowe tworzone w miejscach występo­wania źródeł wód o szczególnych właściwościach to tylko niektóre ele­menty składające się na bogatą historię ośrodków spa, w których wyko­rzystywano elementy masażu.

Dzięki materiałom historycznym wiemy, że od wieków wykorzystywano uzdrawiające właściwości wody. Już w starożytnej Grecji powstawały gimnazjony, w których kobiety i mężczyzn poddawano kuracji uzdrawiającej obejmującej elementy hydroterapii i masażu.

Naturalne źródła — niezależnie od tego, czy są zimne, czy gorące — za­wierają zwykle pewien specyficzny zestaw minerałów posiadający właści­wości lecznicze, które mogą być wykorzystywane w terapii różnego rodzaju schorzeń i zaburzeń emocjonalnych. Ośrodki uzdrowiskowe powstawały przede wszystkim w okolicach naturalnych źródeł lub zbiorników ze słoną wodą — w takich miejscach można było korzystać zarówno z uzdrawiają­cych właściwości wody, jak i z zabiegów masażu leczniczego.

Żołnierze sprowadzają ideę masażu do Europy

Uzdrawiające właściwości wody zostały dostrzeżone przez wiele różnych instytucji i podmiotów — korzystały z nich nie tylko szpitale, lecz także armie. W XIX wieku powracający z Turcji żołnierze przekazali Napole­onowi informacje na temat właściwości masażu i kąpieli uzdrawiających. W niedługim czasie koncepcja rozpowszechniła się także w innych kra­jach europejskich.

Napoleon utrzymywał swoją gotowość bojową dzięki zażywaniu kąpieli leczniczych i poddawaniu się regularnym masażom. Stosował także aromaterapię, dobierając odpowiednie wonne olejki do kąpieli i masażu. Miał w zwyczaju zażywać kąpieli w wodzie nasyconej sokiem owoców cytrusowych, po czym poddawał się masażowi, do którego wykorzystywano olejek cytrynowy.

Hydroterapia i masaż wykorzystywane były w procesie rekonwa­lescencji żołnierzy, którzy odnieśli rany na polu bitwy i którzy dozna­li wstrząsu psychicznego. Żołnierzy oraz inne osoby cierpiące z powo­du różnego rodzaju dolegliwości fizycznych i psychicznych poddawano w szpitalach terapii spa.

 

Sanatoria i ośrodki uzdrowiskowe

XIX wiek przyniósł ogromny wzrost popularności hydroterapii i masażu — wielu mieszkańców Europy i Stanów Zjednoczonych sięgało po tego typu środki w celu usunięcia różnego rodzaju dolegliwości. Jednym z naj­popularniejszych zastosowań tego typu kuracji było — co może być nieco mylące — leczenie „kobiecych słabości”. Nerwowość i słabość postrzegane były jako rodzaj kobiecej choroby, na które pomóc mógł tylko odpoczy­nek i odprężenie — pierwotnie głównie w tym celu powstawały sanatoria i ośrodki uzdrowiskowe. W takich zakładach leczono często kobiety, któ­re zachowywały się w sposób uznawany przez ówczesne społeczeństwo za niedopuszczalny — odmawiały podporządkowania się woli mężczyzn albo chciały się kształcić. Przebywanie w sanatorium czy ośrodku uzdrowisko­wym było dla takich kobiet często jedyną możliwością wyzwolenia się od napięć, na które były narażone w ich normalnym środowisku.

Na szczęście nie wszystkie ośrodki uzdrowiskowe powstawały jako miejsca azylu dla nieposłusznych kobiet. Stopniowo ośrodki te zaczęły oferować swoje usługi ludziom należącym do wszystkich klas społecznych i prowadzących różnego rodzaju tryb życia. Współczesne ośrodki spa umożliwiają poddanie się kuracji wodnej oraz zabiegom masażu (uzdra­wiającego oraz poprawiającego kondycję) każdemu, kto potrzebuje chwili wytchnienia, by uwolnić się od fizycznego i psychicznego stresu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.